บทที่ 67 บทที่ 67

“นี่ถ้าไม่ติดว่าพรุ่งนี้เช้าเรามีนัดกับออแกไนซ์ไว้ละก็ คืนนี้จะขอนอนเฝ้าลดาที่บ้านนี่แหละ” ปรียาเอ่ยบอก รู้สึกอยากจะแยกร่างได้จริงเชียว

“ไม่ต้อง ไว้เจอกันที่งาน”

“อื้อ…ลดาไม่ต้องขับรถไปเองนะ เดี๋ยวเราให้คนมารับ”

“ใคร…คนที่ไร่หรือเปล่า” สีหน้าของลดาเป็นกังวลขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“เพื่อนพี่เองครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ