บทที่ 47 จัดการขั้นเด็ดขาด
ฉินซีอิ๋งได้รับมอบหมายให้นำอาหารเข้ามาให้เจ้าสาว เพราะพี่สะใภ้ใหญ่ต้องทำเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า “จือจือทานข้าวก่อนเถอะ”
“ขอบคุณค่ะพี่สะใภ้รอง”ซุนจือหลินยิ้มให้กับพี่สะใภ้รองเล็กน้อย ก่อนจะเปิดฝาที่ปิดอาหารแต่ละอย่างออก แล้วคีบเข้าปากอย่างระมัดระวัง กลิ่นหอมและควันที่ลอยออกมาจากอาหารแต่ละจานไม่บอกก็รู...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อุ้มท้องตามหาสามี
2. บทที่ 2 เป็นเธอที่โง่งม
3. บทที่ 3 คร่ำครวญราวกับคนโง่
4. บทที่ 4 ครอบครัวสกุลซุน
5. บทที่ 5 คิดได้ก็สายไปเสียแล้ว
6. บทที่ 6 ราวกับชดใช้กรรม
7. บทที่ 7 หวนกลับมาอีกครั้ง
8. บทที่ 8 มิติวิเศษ
9. บทที่ 9 เริ่มสำรวจมิติวิเศษ
10. บทที่ 10 คนที่อยากแต่งงานกับซุนจือหลิน
11. บทที่ 11 เข้าไปในมิติวิเศษ
12. บทที่ 12 ความห่วงใยของโจวเหวินหลง
13. บทที่ 13 หนูจับมือพี่เขาเอง
14. บทที่ 14 ช่วยเหลือพี่รอง
15. บทที่ 15 เทพเซียนมอบให้มา
16. บทที่ 16 ครอบครัวหมื่นหยวน
17. บทที่ 17 แม่ดอกบัวขาวจอมเสแสร้ง
18. บทที่ 18 หมั้นหมายถูกสาวบ้านซุน
19. บทที่ 19 ผู้หญิงแซ่ซุน
20. บทที่ 20 หน้าที่คู่หมั้น
21. บทที่ 21 เร่งต่อเติมบ้าน
22. บทที่ 22 ปกป้องพี่สะใภ้ใหญ่
23. บทที่ 23 หญิงสาวจอมเสแสร้ง
24. บทที่ 24 ช่วยเหลือพี่สะใภ้ใหญ่
25. บทที่ 25 ช่วยเหลือสหายเก่า
26. บทที่ 26 งานใหม่ของเหลียงหลินฮวา
27. บทที่ 27 ลู่ทางสร้างอาชีพ
28. บทที่ 28 ปูทางสร้างรายได้
29. บทที่ 29 เรือนหอของเรา
30. บทที่ 30 ลูกของเรา
31. บทที่ 31 เผชิญหน้า
32. บทที่ 32 คนน่ารังเกียจ
33. บทที่ 33 ความกังวลของโจวเหวินหลง
34. บทที่ 34 สุราหมักของซุนจือหลิน
35. บทที่ 35 รสชาติหวานล้ำ
36. บทที่ 36 หลงใหลในรอยยิ้ม
37. บทที่ 37 ขายผลงานชิ้นแรก
38. บทที่ 38 เขาคือว่าที่เจ้าบ่าวของฉันเอง
39. บทที่ 39 สอนพี่สะใภ้ทั้งสอง
40. บทที่ 40 ช่างปักระดับสูงสุดของทางร้าน
41. บทที่ 41 สินเดิมของน้องสาว
42. บทที่ 42 เรือนหอใกล้เสร็จแล้ว
43. บทที่ 43 ภารกิจผลิตทายาท
44. บทที่ 44 กอดนานเท่าไหร่ก็ไม่พอ
45. บทที่ 45 จดทะเบียนสมรส
46. บทที่ 46 เจ้าบ่าวที่ตั้งใจเลือก
47. บทที่ 47 จัดการขั้นเด็ดขาด
48. บทที่ 48 คืนเข้าหอ
49. บทที่ 49 เริ่มรักษาแม่สามี
50. บทที่ 50 บทสรุปของคนชั่ว
51. บทที่ 51 ทั้งชีวิตก็จะรอ
52. บทที่ 52 อนาคตของเรา
53. บทที่ 53 ไร่ชาสกุลโจว
54. บทที่ 54 ครอบครัวใหญ่ของพวกเรา
55. บทที่ 55 ตั้งใจเลือกคนนี้แต่แรก
56. บทที่ 56 เป็นไปในแบบที่ควรจะเป็น (จบ)
ย่อ
ขยาย
