บทที่ 14 ระรานไม่เลิก

บทที่ 14

ระรานไม่เลิก

หลิวชิงเย่วเดินมองมาตามถนน แต่แล้วกลับมีใครบางคนมาจับบ่า เธอจึงหมุนตัวเตรียมจะสวนหมัดกลับไป พอเห็นว่าเป็นใครจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

“พี่ใหญ่มู่ มาเงียบๆ ตกใจหมด” หลิวชิงเย่วบ่นหากเธอเผลอทำร้ายไปหน้าหล่อๆ กลายเป็นมีบาดแผลเธอคงทำใจยากนะเนี่ย

“ไปไหนมา”

มู่ยวี่เฉินเอ่ยถาม เขาตั้...