บทที่ 41 ตอนที่ 41 เชือกถักไร้ราคา

เพื่อรักษาภาพลักษณ์และบรรยากาศน่ายินดีเอาไว้ จ้าวเยี่ยนหลิงจำต้องยื่นมือไปรับช่อดอกไม้นั้นมาก่อนจะส่งให้กับพนักงานที่อยู่ด้านหลังไปเก็บในทันที ริมฝีปากอิ่มยังคงผลิยิ้มจาง “ขอบใจนะ”

หญิงสาวกล่าวเพียงคำสั้น ๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาคู่นั้น ก็เพื่อรักษามารยาทเอาไว้ จากนั้นก็ไม่ได้ให้ความสนใจกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ