บทที่ 100 100

รังสีอำมหิตและจิตสังหารของอดีตราชันย์ตลาดมืดพุ่งทะลักออกมากดดันจนอากาศในห้องโถงแทบจะแข็งตัว ฟ่านเหวินเจี๋ยสอดมือเข้ากระเป๋ากางเกง นัยน์ตาสีรัตติกาลมองทอดลงมาที่เถ้าแก่หม่าราวกับมองเศษขยะที่ไร้ค่า

​            "มึงลองก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียวสิ เถ้าแก่หม่า" น้ำเสียงของฟ่านเหวินเจี๋ยเยือกเย็นจนคนฟังเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ