บทที่ 12 12
เธอเลือกมุมหนึ่งที่อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ปูผ้าฝ้ายสีมอๆลงบนพื้นดิน หยิบตลับกระเบื้องเคลือบลายดอกเหมยสองตลับออกมาวางโชว์อย่างพิถีพิถัน ส่วนที่เหลือยังคงซ่อนไว้ในตะกร้า
เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง มีผู้คนเดินผ่านไปมามากมาย แต่ไม่มีใครสนใจตลับกระเบื้องเล็กๆของเธอเลยสักคน บางคนปรายตามองสภาพเสื้อผ้าซอมซ่อของเธอแล้วก็เบือนหน้าหนีด้วยความรังเกียจ
เซี่ยชิงหรันไม่ยอมแพ้ การนั่งรอให้ลูกค้าเดินเข้ามาหาไม่ใช่ปรัชญาของนักการตลาดระดับโลก!
สายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับหญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมคนหนึ่งที่กำลังเดินเลือกซื้อผ้าแพรอยู่แผงฝั่งตรงข้าม หญิงคนนั้นสวมเสื้อคอจีนผ้าไหมสีแดงเบอร์กันดี สวมนาฬิกาข้อมือสายเหล็กเงาวับ บ่งบอกถึงฐานะที่ไม่ธรรมดา ทว่าสิ่งที่ทำให้เซี่ยชิงหรันสนใจคือใบหน้าของหญิงคนนั้นที่มีรอยฝ้ากระและผิวที่ดูแห้งกร้านจนแป้งที่ทาไว้หลุดลอกเป็นขุยๆ
นี่แหละคือกลุ่มเป้าหมายระดับวีไอพี!
เซี่ยชิงหรันหยิบตลับครีมขึ้นมาหนึ่งตลับ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงรี่เข้าไปหาหญิงคนนั้นทันที
"คุณพี่สาวคะ สนใจรับครีมบำรุงผิวสูตรราชสำนักของแท้นำเข้าจากต่างมณฑลไหมคะ" เสียงหวานใสและฉะฉานของเซี่ยชิงหรันดังขึ้น ขัดจังหวะการเลือกผ้าของหญิงวัยกลางคน
หญิงคนนั้นหันมามองขมวดคิ้วด้วยความรำคาญใจ เมื่อเห็นสภาพซอมซ่อของเซี่ยชิงหรัน นางก็ทำท่าจะโบกมือไล่ "ไปๆ อย่ามาเกะกะ ครีมบำรุงผิวอะไรของเธอ ฉันใช้แต่ของแพงๆจากห้างในเมืองเว้ย ของถูกๆข้างถนนฉันไม่ใช้หรอก"
"ของแพงจากห้างก็ใช่ว่าจะดีเสมอไปนี่คะคุณพี่สาว" เซี่ยชิงหรันไม่สะทกสะท้าน เธอยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตรพลางเปิดฝาตลับกระเบื้องเคลือบออก
พริบตาเดียวที่ฝาตลับถูกเปิด กลิ่นหอมละมุนของไข่มุกและสมุนไพรก็ลอยฟุ้งกระจายไปในอากาศ กลิ่นของมันไม่ใช่ความหอมฉุนแบบน้ำหอมราคาถูก แต่เป็นความหอมที่ดมแล้วรู้สึกสดชื่นและหรูหราจนหญิงวัยกลางคนถึงกับชะงัก จมูกสูดดมกลิ่นนั้นอย่างเผลอไผล
"กลิ่นนี่มัน..." นางพึมพำ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
เซี่ยชิงหรันไม่รอช้า เธอใช้นิ้วก้อยเกี่ยวเนื้อครีมสีขาวมุกขึ้นมาเล็กน้อย "คุณพี่สาวดูสิคะ เนื้อครีมเนียนละเอียดขนาดนี้ ในห้างสรรพสินค้าไม่มีขายหรอกค่ะ นี่เป็นสูตรลับที่ใช้ส่วนผสมของไข่มุกแท้บดละเอียดและสมุนไพรหายากนับสิบชนิด ช่วยลดเลือนฝ้ากระและทำให้ผิวชุ่มชื้นอิ่มน้ำทันทีที่ทา"
เธอยื่นมือออกไปจับมือของหญิงวัยกลางคนอย่างถือวิสาสะ หญิงคนนั้นตกใจทำท่าจะชักมือกลับ แต่เซี่ยชิงหรันกลับแต้มเนื้อครีมลงบนหลังมือของนางอย่างรวดเร็วและเริ่มนวดวนเบาๆ
"ลองสัมผัสดูสิคะ แล้วพี่สาวจะรู้ว่าฉันไม่ได้พูดโกหก"
ปลายนิ้วของเซี่ยชิงหรันนวดคลึงเนื้อครีมให้ซึมซาบลงสู่ผิวอย่างนุ่มนวล หญิงวัยกลางคนสัมผัสได้ถึงความเย็นสบายและความชุ่มชื้นที่แผ่ซ่านลงไปในผิวที่แห้งกร้านของตนเองทันที เนื้อครีมซึมลงไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทิ้งคราบเหนียวเหนอะหนะเอาไว้เลยแม้แต่น้อย
เมื่อเซี่ยชิงหรันปล่อยมือ หญิงคนนั้นก็ยกหลังมือของตัวเองขึ้นมาดูด้วยความตกตะลึง ผิวบริเวณที่ทาครีมดูสว่างใสและเนียนนุ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แตกต่างจากผิวบริเวณอื่นที่แห้งและมีริ้วรอยอย่างสิ้นเชิง!
"สวรรค์! นี่มันครีมอะไรกัน ทำไมมันถึงได้ดีขนาดนี้!" หญิงวัยกลางคนอุทานเสียงดังด้วยความตื่นเต้น นางลูบหลังมือตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
เสียงอุทานของนางดึงดูดความสนใจของผู้หญิงคนอื่นๆที่เดินอยู่บริเวณนั้น หลายคนเริ่มเดินเข้ามารุมล้อมดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ขายเท่าไหร่ แม่หนู ตลับนี้ราคาเท่าไหร่ ฉันเหมาหมดเลย!" หญิงวัยกลางคนรีบคว้าข้อมือของเซี่ยชิงหรันไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไป
เซี่ยชิงหรันลอบยิ้มในใจ ปลาติดเบ็ดแล้ว!
"ตลับละสามหยวนค่ะคุณพี่สาว สินค้ามีจำนวนจำกัดนะคะ เพราะส่วนผสมหายากมากจริงๆ วันนี้ฉันพกมาแค่สิบตลับเท่านั้นค่ะ" เซี่ยชิงหรันประกาศราคาเสียงดังฟังชัด
สามหยวน! ราคานี้ถือว่าแพงเอาเรื่องสำหรับชาวบ้านธรรมดา เพราะเท่ากับค่าแรงทำงานหนักหลายวัน แต่สำหรับผู้หญิงที่มีกำลังซื้อในตลาดมืดแห่งนี้ มันคือราคาที่ยอมจ่ายเพื่อแลกกับความงามที่เห็นผลทันตา
"ฉันเอาสามตลับ! นี่เงินเก้าหยวน รีบเอามาให้ฉันเร็วเข้า!" หญิงวัยกลางคนรีบล้วงกระเป๋าหยิบธนบัตรยัดใส่มือเซี่ยชิงหรันทันทีโดยไม่ต่อรองแม้แต่คำเดียว
"ฉันเอาสองตลับ!"
"ฉันเอาตลับนึง!"
