บทที่ 15 15

ฟ่านเหวินเจี๋ยแค่นหัวเราะในลำคอ เขาเดินสาวเท้าเข้ามาใกล้จนปลายรองเท้าหนังแตะกับปลายเท้าของเธอ ร่างสูงใหญ่ก้มลงมาค้ำพนักเก้าอี้ กักขังเธอไว้ด้วยท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้าง ใบหน้าของเขาห่างจากเธอเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือด้วยกลิ่นบุหรี่และกลิ่นคาวเลือดจางๆเป่ารดพวงแก้มของเธอ

​            "ธุระอะไร" ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ