บทที่ 18 18

เซี่ยชิงหรันย่อตัวลง ลูบศีรษะเล็กๆ นั้นด้วยความเอ็นดูระคนสงสาร ในนิยายเดิม เด็กคนนี้ไม่เคยได้ใส่เสื้อผ้าใหม่เลยสักครั้ง ต้องทนหนาวทนสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ชาวบ้านเวทนาบริจาคให้จนกระทั่งฟ่านเหวินเจี๋ยตั้งตัวได้

​            "ของตงตงสิลูก แม่ซื้อให้หนูโดยเฉพาะเลยนะ ชอบไหม"

​            "ชอบ! ชอบที่สุดเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ