บทที่ 27 27

ฟ่านเหวินเจี๋ยหยุดยืนห่างจากหล่อนเพียงสามก้าว เขาทิ้งมวนบุหรี่ลงบนพื้นแล้วใช้ปลายรองเท้าหนังขยี้จนดับ นัยน์ตาสีรัตติกาลตวัดมองหญิงสาวที่นั่งสั่นเทาอยู่บนพื้นด้วยแววตารังเกียจและขยะแขยง ราวกับกำลังมองดูแมลงสาบตัวหนึ่ง

​"ฉันเคยเตือนเธอแล้วใช่ไหม ไป๋ลู่ซือ" เขากดเสียงต่ำ คำพูดแต่ละคำเชือดเฉือนและเย็นช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ