บทที่ 43 ตอนที่ 43 ผมรับผิดชอบเอง

 ตอนที่ 43 ผมรับผิดชอบเอง

จะไปตลาดก็ต้องไปเอาจักรยานที่หลี่อี้หมิงเสียก่อน ถังมี่จูงมือหลานชายเดินไปเรื่อย ๆ  ทว่าเมื่อผ่านกลุ่มเด็กในกองพัน เจ้าเด็กขี้เห่อตัวน้อยก็ยืดอกขึ้น แขนทั้งสองกางออกเล็กน้อยและแกว่งไปมา ทั้งยังจงใจเดินช้า ๆ อีกด้วย ถังมี่รู้ดีว่า หยางหยางอยากอวด เธออดจะเอ็นดูไม่ได้

ก็เข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ