บทที่ 16 16

พูดจบเธอก็เดินเชิดหน้าออกไปจากห้องทำงาน ทิ้งให้เซี่ยจินเหิงนั่งมองแผ่นหลังเล็กๆ นั้นด้วยรอยยิ้มที่แม้แต่ลูกน้องคนสนิทยังต้องขยี้ตาดู เพราะนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่พวกเขาเห็นลูกพี่หัวเราะและโดนผู้หญิงจิกกัดโดยไม่โกรธเคืองเลยสักนิด

​            หลินเฟยเฟยเดินออกจากเขตตลาดมืดด้วยหัวใจที่เบิกบาน กร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ