บทที่ 17 17

พ่อค้าวัยกลางคนถึงกับตาโต ทิ้งไปป์ยาเส้นในมือลงพื้น รีบรับเงินมานับซ้ำด้วยความตื่นเต้น ไม่คิดว่าเด็กสาวแต่งตัวซอมซ่อจะมีเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้พกติดตัว

​เมื่อจ่ายเงินเสร็จ หลินเฟยเฟยก็จูงรถจักรยานคันงามออกมาด้วยความภาคภูมิใจ เธอแวะที่แผงขายของแห้งอีกครั้ง จัดการซื้อผ้าห่มฝ้ายบุนวมผืนหนานุ่มสองผืนใหญ่สำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ