บทที่ 32 32

"เตือนด้วยความหวังดี โดยการง้างมือจะตบหน้างั้นรึ" เซี่ยจินเหิงแค่นยิ้มหยัน ออกแรงบีบข้อมือของโจวเฉิงแน่นขึ้นอีกนิดจนอีกฝ่ายร้องเสียงหลง "หรือว่าการศึกษาที่แกเรียนมาเขาสอนให้ทักทายคนอื่นด้วยการใช้กำลัง"

​            "โอ๊ยๆๆ! ปล่อยผมเถอะครับพี่เหิง กระดูกผมจะหักแล้ว ผมผิดไปแล้วครับ ผมจะไม่มายุ่งกับเธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ