บทที่ 52 52

"ปล่อยมือได้แล้วค่ะบอสเซี่ย ดึกป่านนี้แล้ว ฉันต้องรีบกลับบ้าน เดี๋ยวพ่อกับแม่ตื่นมาไม่เจอจะตกใจเอาได้" หลินเฟยเฟยบ่ายเบี่ยงเปลี่ยนเรื่อง

​            เซี่ยจินเหิงเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาตีหนึ่งกว่าแล้ว อากาศข้างนอกหนาวจัดจนหน้าต่างเป็นฝ้า เขาไม่มีทางยอมให้เธอปั่นจักรยานกลับไปคนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ