บทที่ 73 73

หลินเฟยเฟยยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ทำให้ชาวบ้านรอบข้างยังต้องลอบกลืนน้ำลาย "ฉันแวะมาเพื่อขอบคุณคุณยายค่ะ ขอบคุณที่วันนั้นคุณยายทำนายชะตาชีวิตฉันแบบนั้น เพราะถ้าฉันไม่ได้ถูกทิ้งและไม่ได้พ่อแม่บุญธรรมที่เป็นชาวนาเก็บมาเลี้ยง ฉันก็คงเติบโตมาในคฤหาสน์จอมปลอม ถูกเลี้ยงดูให้กลายเป็นคนมีจิตใจคับแคบและอำมหิตเหมือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ