บทที่ 105 105

หลินเยี่ยสูดลมหายใจลึก ระงับความสั่นไหวในน้ำเสียงของตัวเอง รอยยิ้มที่งดงามและอ่อนโยนที่สุดปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ สหายผู้บังคับการ การเดินทางราบรื่นดีไหมคะ"

​คำว่า กลับบ้าน ทำเอาหัวใจของชายชาติทหารพองโตจนแทบจะทะลุอก เขาไม่เคยรู้สึกว่าสถานที่ใดคือบ้านอย่างแท้จริง จนกระทั่งได้มาพบก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ