บทที่ 39 39

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเบื้องนอกยังคงมืดสนิทและถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบ ลมหนาวพัดกรรโชกจนกิ่งไม้แห้งส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่ากลัว ทว่าที่หน้าประตูกระท่อมดินโคลนของหลินเยี่ย กลับมีเงาร่างสายหนึ่งยืนรออยู่อย่างเงียบเชียบตั้งแต่ก่อนเวลาที่นัดหมายไว้เกือบชั่วโมง

​หลิวเสี่ยวหรูสวมเสื้อผ้าฝ้ายตัวบางที่เต็มไปด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ