บทที่ 42 42

สายลมหนาวพัดกรรโชกผ่านลานกว้างหน้าโรงพยาบาลประจำอำเภอ หอบเอาใบไม้แห้งปลิวว่อน ทว่าบรรยากาศรอบตัวของหลินเยี่ยกลับหยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง

​            ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศของลู่ชิงเทียนยืนตระหง่านพิงรถจี๊ปคันเก่ง แขนทั้งสองข้างกอดอก นัยน์ตาพญาเหยี่ยวทอดมองมาที่เธอและตะกร้าไม้ไผ่ที่ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ