บทที่ 54 54

เมื่อกลุ่มคนที่เคยมารุมล้อมแยกย้ายกันไปจนหมด ลานกว้างหน้ากระท่อมก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง หลินเยี่ยถอนหายใจยาวๆ เพื่อระบายความตึงเครียด ก่อนจะก้มลงมองหานตงที่ยังคงยืนกอดเอวเธอแน่นไม่ยอมปล่อย

​            ร่างเล็กๆ ของเด็กชายสั่นสะท้าน เขาซุกหน้าลงกับเสื้อบุนวมของเธอ เสียงสะอื้นไห้ที่พยายามกลั้นเอาไว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ