บทที่ 95 95

ค่ำคืนในฤดูหนาวของอำเภอผิงอันเงียบสงบและเหน็บหนาว ทว่าภายใต้เสื้อโค้ทตัวหนาและการเดินเคียงข้างผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่แผ่ไออุ่นออกมาตลอดเวลา กลับทำให้หลินเยี่ยไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็นนั้นเลยแม้แต่น้อย

​            ลู่ชิงเทียนพาเธอเดินลัดเลาะมาตามริมแม่น้ำสายเล็กที่ทอดตัวผ่านหลังตลาด แสงจันทร์สีนวลตาสาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ