บทที่ 22 ความโกรธ

อวี้เหมยใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด พยายามเค้นเสียงละล่ำละลักหาข้ออ้างกู้วิกฤต "ท่านพ่อคะ! มัน… มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะคะ! เรื่องนี้เป็น… เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันค่ะ!"

"เข้าใจผิดงั้นหรือ! ทั้งที่ภาพถ่ายมัดแน่นชัดเจนขนาดนี้น่ะนะ!" หลินลู่หานแผดเสียงตวาดด้วยโทสะรุนแรงชนิดที่ไม่เคยมีใครในคฤหาสน์เคยพบเห็นมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ