บทที่ 10 ตอนที่ 3 Wrong Place, Wrong Time, Wrong Person: ผิดที่ผิดทางผิดผีผิดคน -1
ตอนที่ 3 Wrong Place, Wrong Time, Wrong Person: ผิดที่ผิดทางผิดผีผิดคน -1
หลังจากมาถึงสมุยในช่วงบ่ายๆ ของวัน อนามิกาก็ไปเดินเล่นบนชายหาดตบท้ายด้วยลงเล่นน้ำทะเลจนตัวซีดจนปากเขียว จากนั้นก็ร่วมรับประทานอาหารเย็นร่วมกับคุณตาเกรียงไกร ก่อนขึ้นไปพักผ่อนบนห้องสวีตของรีสอร์ตซึ่งจะเป็นที่พักของเธอขณะมาดูงานอยู่ที่นี่ เพื่อเตรียมตัวออกไปเดินเล่นบนถนนเลียบชายหาดเฉวงซึ่งเป็นหาดที่ใหญ่ที่สุดในเกาะสมุย…
“ลูกเกดจะไปไหนน่ะลูก” เกรียงไกรร้องทักหลานสาวคนสวยขณะที่ร่างเล็กเดินผ่านล็อบบี้ของรีสอร์ต
“เกดว่าจะออกไปเดินเล่นเปิดหูเปิดตาหน่อยน่ะค่ะคุณตา” อนามิการ้องบอกพลางเดินเข้าไปกอดออดอ้อนคุณตาอย่างที่ทำอยู่เป็นประจำ
“คุณตาล่ะคะ” เธอถามบ้าง
“ตาก็จะกลับไปนอนตามประสาคนแก่แล้วน่ะจ้ะ” คุณตาตอบด้วยรอยยิ้มอบอุ่นดีใจที่มีลูกหลานมาเยี่ยมเยียน
“แหม คุณตาของเกดยังไม่แก่สักนิด” หลานสาวเถียงเกรียงไกรจึงหัวเราะในลำคอกับคำชมของหลานรัก
“ว่าแต่เกดจะออกไปคนเดียวหรือจ๊ะ ตาให้ใครไปเดินเป็นเพื่อนเอามั้ยลูก” เกรียงไกรออกอาการเป็นห่วงหลานรัก ถึงถนนเลียบชายหาดจะมีผู้คนเดินพลุกพล่านแสงสีตระการตาตลอดคืนวัน แต่ก็อดหวั่นใจในความสวยน่ารักของสาวร่างเล็กในชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กไม่ได้
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เกดแค่จะไปเดินเล่นเดี๋ยวเดียวก็กลับแล้วค่ะ อีกอย่างบนถนนมีคนเดินกันให้ควั่กไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกค่ะ” เสียงหวานปฏิเสธ เธอเดินเที่ยวเล่นแบบนี้ทุกครั้งที่มาเที่ยวที่นี่ และมันก็ไม่มีอะไรต้องน่าเป็นห่วงสักนิด นักท่องเที่ยวจำนวนมากเดินเลือกซื้อของที่มีขายตลอดทางหรือแม้แต่ร้านอาหารหลากหลาย ทำให้ถนนเลียบชายหาดเฉวงนั้นไม่เคยหลับใหลเลยก็ว่าได้
“ถ้าอย่างงั้นก็อย่ากลับดึกนะ ตาเป็นห่วง” เกรียงไกรกำชับอย่างห่วงใย
“ค่า กู๊ดไนท์ค่ะคุณตา เจอกันพรุ่งนี้เช้าค่ะ” อนามิกาหอมแก้มสากของคุณตาแล้วเดินจากไปทันที
“คุณคาดาร์ครับ ไม่ทราบว่าวันนี้จะให้พาผู้หญิงมาที่นี่ หรือคุณคาดาร์จะออกไปเลือกเองครับ”
จามาลลูกน้องคนสนิทของทายาทบ่อน้ำมันผู้ร่ำรวยและทรงอิทธิพลของสหราชอาณาจักรฮาฟาร์ซึ่งเป็นประเทศเล็กๆ ทางตะวันออกกลาง หากร่ำรวยมหาศาลเพราะเป็นแหล่งผลิตน้ำมันรายย่อยที่ใหญ่ที่สุดในแถบนั้น
“ฉันจะออกไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อย”
นาซิม บิน คาดาร์ บอกเสียงเรียบไม่ต่างกับใบหน้าคมที่ดุดันและถมึงทึงของเขา ร่างสูงใหญ่เกือบ 190 เซนติเมตรอยู่ในชุดคลุมผ้าไหมเนื้อดี นั่งสูบซิการ์ชั้นเยี่ยมจากประเทศคิวบา และดื่มด่ำบรรยากาศของท้องทะเลไทยอยู่ที่ระเบียงห้องสวีตซึ่งตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของรีสอร์ตหรูที่สุดบนเกาะแห่งนี้
ทายาทเจ้าของบ่อน้ำมันเดินทางมาพักผ่อนที่เมืองไทยจนจะครบเดือนแล้ว เพราะเกิดเบื่อสาวๆ ในประเทศของเขา จึงอยากจะมาลองลิ้มชิมรสสาวไทยดูบ้างก็เท่านั้น แต่ดูเหมือนที่ผ่านมายังไม่มีใครถูกใจเพียงพอให้เขาพากลับไปเลี้ยงดูเป็นหนึ่งในผู้หญิงในคอลเลคชั่นของเขาสักคน…
ในวัย 32 ปี นาซิมได้ชื่อว่าเป็นหนุ่มเนื้อหอมรูปหล่อพ่อรวยที่สุดในประเทศ และเขาก็ทำตัวได้อย่างที่ได้ชื่อไว้ เขาเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น ไม่คิดรักใคร ผู้หญิงสำหรับเขาแล้วคือเครื่องสนองความใคร่บนเตียงเท่านั้น
นาซิมแสยะยิ้มมุมปากให้กับชีวิตแสนสุขของเขา ขยี้ซิการ์ทิ้ง ก่อนลุกขึ้นเดินไปแต่งตัวเพื่อออกไปตระเวนราตรีหาเหยื่อสาวที่เขาถูกใจมาปรนเปรอสวาทให้กับตัวเอง…ไม่ต่างกับคืนก่อนๆ ในรอบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา…
สองขาเพรียวเดินทอดน่องไปตามทางเท้าของถนนเลียบชายหาดที่มีนักท่องเที่ยวเดินสวนกันขวักไขว่ อนามิกาปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปกับเสียงเพลงและเสียงพนักงานขายที่ร้องโฆษณาขายสินค้าในร้านของตนกันอย่างแข็งขันสลับกับเสียงคลื่นซัดสาดและสายลมพลิ้วไหวที่ดังอยู่รอบๆ ตัวเธอ
อนามิกาหวนนึกถึงผู้ชายที่ต้องทำให้ระเห็จมารักษาแผลใจอยู่ที่นี่ ธนดลเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยและขยันเข้ามาขายขนมจีบให้เธอ จนเธอใจอ่อนยอมตกลงปลงใจคบเป็นแฟนด้วย จนเมื่อเขาเรียนจบไปก่อน ทั้งคู่ก็ยังสานสัมพันธ์ทางใจกันเรื่อยมา นัดเจอและทานข้าวดูหนังกันตามแต่เวลาของพวกเขาจะอำนวย
จนวันหนึ่งเธอไปจับได้คาหนังคาเขา ว่าเขาไปมีแฟนสาวเป็นตัวเป็นตนจากที่ทำงานเดียวกัน แถมอีกฝ่ายยังตั้งท้องอยู่ด้วย และในวันนั้นเองที่หัวใจดวงน้อยของเธอมันก็หักจนต้องแทบหาอะไรมาดาม…
ร่างเล็กเดินไปเรื่อยๆ จนไกลรีสอร์ตของตัวเองออกไปทุกที กว่าจะรู้สึกตัวอีกทีเธอก็เดินไปถึงแหล่งท่องเที่ยวสำหรับผีเสื้อราตรีแหล่งใหญ่ที่สุดประจำเกาะ แล้วแสงไฟแสงสีตระการตาเสียงเพลงที่เปิดมาจากผับจากบาร์ซึ่งถูกสร้างติดกันๆ ดังกระหึ่มแข่งกัน จนฟังไม่ออกว่าเป็นเพลงอะไร นักท่องเที่ยวก็เดินเข้าบาร์โน้นออกบาร์นี้กันอย่างสนุกสนาน
อนามิกาชื่นชมบรรยากาศแถวนั้นอย่างเพลินตาเพลินใจอยู่สักพัก ก่อนหันหลังกลับไปพักผ่อน แต่กลับได้ยินเสียงเรียกชื่อเธอดังขึ้น
“อ้าว คุณลูกเกดมาเที่ยวที่นี่เหมือนกันหรือคะ” เสียงของบุลพรรองผู้จัดการแผนกต้อนรับที่รีสอร์ตของเธอทักขึ้น หล่อนทำงานกับรีสอร์ตมาหลายปีดีดัก เริ่มจากพนักงานธรรมดาจนก้าวหน้ากลายเป็นรองผู้จัดการในทุกวันนี้
“เปล่าหรอกค่ะ เกดแค่ออกมาเดินเล่นน่ะค่ะ นี่ก็ว่าจะกลับแล้วค่ะ” ลูกสาวเจ้านายร้องบอกเมื่อเห็นว่าเป็นใครส่งเสียงทักเธอ อนามิการู้จักกับผู้จัดการสาวคนนี้ดี เพราะทุกครั้งที่ครอบครัวมาเยี่ยมคุณตาเกรียงไกรที่สมุยก็จะเห็นบุลพรคอยให้การต้อนรับและอำนวยความสะดวกให้อัครศกุลไพศาลทุกคนอยู่ตลอดเวลา
“ถ้างั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณลูกเกด” รองผู้จัดการสาวลาเตรียมหันหลังไปตระเวนราตรีตามประสาหล่อน
“เอ่อ...เดี๋ยวค่ะคุณบุ๋มมาเที่ยวคนเดียวหรือคะ” อนามิการ้องเรียกไว้ก่อนถาม
“ค่ะ รู้สึกเซ็งๆ ตามประสาสาวโสดใกล้ๆ คานน่ะค่ะ เลยจะมาหาอะไรดื่มแก้เซ็งหน่อยค่ะ”
รองผู้จัดการสาวเอ่ยในเชิงติดตลกทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วหล่อนกำลังเครียดจนหัวสมองแทบระเบิดกับหนี้ก้อนโตที่แฟนหนุ่มแมงดาไปสร้างเอาไว้ หนี้ในจำนวนที่ว่าสาวกินเงินเดือนประจำอย่างหล่อนคงไม่มีทางหามาปลดได้
อนามิกาคลี่ยิ้มกับคำของบุลพร เธอเองก็เซ็งใช่ย่อย คงไม่แปลกถ้าเธอจะไปเปิดหูเปิดตาหาอะไรดื่มแก้เซ็งบ้าง แล้วเสียงหวานก็ถามตามออกมา
“คุณบุ๋มจะรังเกียจมั้ยคะ ถ้าเกดจะขอร่วมวงด้วย”
‘ไปด้วยกันสองคน คงไม่มีอะไรน่ากลัวเกิดขึ้น อีกอย่างคนก็เยอะอย่างกับฝูงมด’ อนามิกาคิดในใจ
“ไม่รังเกียจแน่นอนค่ะ ไปกันเลยค่ะคุณลูกเกด บุ๋มมีร้านประจำที่ไปนั่งบ่อยๆ บรรยากาศดีมากๆ” รองผู้จัดการสาวกล่าวชวนเสียงหวาน ก่อนควงแขนกันเดินตรงเข้าไปยังผับเป้าหมาย...
