บทที่ 14 ตอนที่ 4 An Unforgettable Night: คืนร้อน…ซ่อนหัวใจรัก - 1
ตอนที่ 4 An Unforgettable Night: คืนร้อน…ซ่อนหัวใจรัก - 1
“ปล่อยนะไอ้ผู้ชายชั่ว ฉันไม่อยากได้เงินของแก ฉันมีเงินเย…”
อนามิกาตะโกนใส่ใบหน้าคมอย่างโกรธเคืองพลางพยายามดิ้นหนีเขาสุดแรง หากเสียงหวานก็ถูกดูดกลืนหายไปเมื่อเรียวปากร้อนระอุของนาซิมประกบลงมาบนกลีบปากอิ่มสีชมพูหวานที่เปิดอ้าอยู่ เขาจึงส่งลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหอมหวานดั่งน้ำผึ้งที่เอ่อล้นอยู่ในโพรงปากอิ่มได้อย่างง่ายดาย เรียวปากยั่วยวนใจที่เขาอยากลิ้มรสตั้งแต่คราแรกที่ได้เห็น…
ใบหน้านวลส่ายหนีจ้าละหวั่น แต่มือหนาก็ตรึงคางเล็กของเธอเอาไว้กับที่ ลิ้นอุ่นชื้นเกี่ยวกระหวัดรัดพันกับลิ้นเล็กที่เอาแต่หลบอย่างชำนิชำนาญ จนคนที่ไม่ชำนาญการจูบอย่างเธอต้องโอนอ่อนตามเขาไปในที่สุด นาซิมบดเคล้าจุมพิตอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนจนอนามิกาสั่นสะท้านไปทั้งตัวเพราะนี่คือจูบแรกของเธอ…
“หวานอย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย”
ชายหนุ่มชมเมื่อถอนจูบออกมา ก่อนเลื่อนใบหน้าคมไปซุกซบกับซอกคอขาวละมุน และจูบระต่ำลงไปจนถึงเนินอกเต่งตึงที่โผล่พ้นเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กออกมา และเขาก็อดใจไม่ให้ทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของร่างงามไม่ได้ เสียงหวานครางอย่างวาบหวามปนเจ็บปวดกับร่องรอยที่เขาทิ้งไว้ทั่วๆ กายสาว…ไม่ว่าเรียวปากร้อนระอุของเขาพาดผ่านไปตรงส่วนใดของเนื้อนวล
“อย่า…อย่าทำอะไรเกดเลยนะ”
อนามิการ้องประท้วงหากน้ำเสียงที่เคยแผดดังก้องห้องกลับกลายเป็นเพียงเสียงครางแผ่วๆ เท่านั้น มือน้อยไร้ซึ่งกำลังในการผลักไสร่างใหญ่ให้พ้นตัวได้แต่เกาะเกี่ยวตรงหัวไหล่แข็งแรงของเขาไว้
จากที่เคยแกะกระดุมกางเกงขาสั้นอย่างอ้อยอิ่ง นาซิมที่เริ่มทนไม่ได้กับแรงปรารถนาที่อัดแน่นอยู่ข้างในกายแกร่งเร่งทึ้งอาภรณ์ที่ติดร่างงามทิ้ง แต่ก็ไม่ได้ทำอย่างหักหาญน้ำใจมากนัก เพราะเสื้อผ้าของเธอยังคงหลุดออกมาแบบเป็นชิ้นเป็นอันช่างต่างกับที่เขาเคยทำกับสาวๆ คนอื่นๆ
ร่างเล็กงามอร่ามจึงเหลือแต่อาภรณ์สองชิ้นจ้อยติดตัวเท่านั้น ร่างใหญ่ชันตัวขึ้นมองสำรวจความงามตรงหน้าแล้วที่เขาคิดไว้มันไม่ผิดสักนิด ตัวเล็กแต่อวบอัดเคร่งครัดไปทั้งตัวจริงๆ อนามิกาที่อ่อนระทวยรวยแรงได้แต่บิดร่างไปมาอยู่ใต้ร่างเขาเท่าแต่พละกำลังของตัวเองจะอำนวย หากมันเป็นความคิดที่ผิดเพราะยิ่งผิวสวยๆ นุ่มนิ่มของเธอเสียดสีกับผิวแกร่งของเขามากเท่าใด ไฟราคะในตัวเขาก็โหมแรงขึ้นเท่านั้น
และในขณะมือหนากำลังเอื้อมไปทางด้านหลังเพื่อปลดตะขอชั้นในทิ้งตามไปด้วย อนามิกาก็เค้นเสียงแหบแห้งของตัวเองออกมาอ้อนวอนเขาอีกครั้ง
“ดะ...ได้โปรดอะ...อย่าทำอะไรเกดเลย เกดกลัว” ร่างเล็กสั่นสะท้านทั้งเพราะความกลัวและเพราะกระแสความร้อนรุ่มที่แล่นผ่านไปทั่วร่าง น้ำตาไหลออกมาอาบแก้มนวล
“ไม่มีอะไรต้องกลัวสาวน้อย มันเป็นสิ่งสวยงามและเธอจะมีความสุข”
นาซิมพูดในเชิงปลอบประโลม ก่อนก้มลงบดจุมพิตหวามปิดกั้นเสียงรบกวนอีกครั้ง ส่วนมือหนาก็ทำหน้าที่ที่ค้างไว้โดยกระชากบราเซียร์สีดำให้พ้นร่างงาม…แล้วความสวยงามของวัยสาวแสนเต่งตึงที่เผยโฉมตรงหน้าก็แทบทำให้นาซิมลืมวิธีการหายใจ ไม่ใช่ไม่เคยเห็นปทุมอวบอัดแบบนี้มาก่อน แต่ดอกบัวงามหนั่นแน่นมันถูกวางอย่างลงตัวและสวยงามบนร่างเล็กแสนกลมกลึงไปทั้งตัวรับกับเอวคอดและสะโพกผายของหญิงสาวเป็นอย่างยิ่ง
“หน้าอกเธอสวยจริงๆ” เขาชมเสียงโหย
ในขณะที่ร่างเล็กยังพยายามดีดตัวออกมาจากใต้ร่างใหญ่ พลางร้องขอความกรุณาออกมาไม่ขาดสาย หากคนฟังที่หลงใหลในความงามราวกับงานปั้นชิ้นเอกไม่ใส่ใจลงมือทำตามที่ใจร้องเรียกทันที ฝ่ามือร้อนๆ ถูกวางลงบนก้อนเนื้องามที่แทบล้นทะลักมือใหญ่ของเขา ก่อนมันจะถูกฟอนเฟ้นอย่างเร้าอารมณ์
อนามิกาครางกระเส่าอย่างห้ามตัวเองไว้ไม่อยู่ นิ้วเรียวแสนชำนาญก็หยอกล้ออยู่กับยอดอกสีชมพูหวานจนมันแข็งขึ้นเป็นตุ่มไต ใบหน้าคมสากลากไล้ไปตามผิวขาวนวล ไรหนวดไรเคราของเขาครูดกับเนื้อนวลจนเกิดรอยแดงขึ้นไปตลอดทางจนไปเจอกับทรวงอกอวบตึง
นาซิมเล้าโลมยอดอกเครียดเกร็งของเธอด้วยปลายลิ้นอุ่นชื้น ก่อนงับเม้มและดูดกลืนมันเข้าไว้ในอุ้งปากร้อนอย่างเมามัน สร้างความวาบหวามให้เจ้าของทรวงอกงามจนเกินทน ความซาบซ่านแทรกซึมไปทั่วตารางนิ้วของกายสาว และถึงแม้สมองจะสั่งการให้ต่อต้าน แต่ดูเหมือนร่างกายของเธอกลับทรยศด้วยการแอ่นหลังบางหาเรียวปากของเขาอย่างลืมความอาย…ลืมความเป็นหญิงไปโดยฉับพลัน
“รู้สึกดีจริงๆ สาวน้อยฉันชักจะติดใจเธอเสียแล้วสิ”
นาซิมชื่นชมเสียงแหบพร่า พลางพรมจูบไปรอบๆ ก้อนเนื้อขาวตึงตรงหน้า เขาชอนไชหาความหอมหวานจากเรือนกายขาวนวลอย่างไม่รู้เบื่อ อนามิกาได้แต่นอนระทดระทวยให้เขาชื่นชมร่างงามของตัวเองทั้งด้วยปากและมือของเขาอย่างไร้ซึ่งเรี่ยวแรงต่อต้าน
ความเสียวซ่านจากเรียวปากร้อนและมือช่างสำรวจกำลังทำให้เธอสูญสิ้นสติสัมปชัญญะ ลืมไปว่านี่คือสิ่งที่เธอไม่ต้องการ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิง แต่มือน้อยที่สอดขยำกับกลุ่มผมดำขลับของเขาอยู่นั้นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเธอกำลังต้องการให้เขาเข้ามาแนบชิดเข้ามาดูดกลืนตัวเธอเข้าไปทั้งเนื้อทั้งตัว
นาซิมลูบไล้ฝ่ามือร้อนๆ ผ่านหน้าท้องแบนราบแล้วต่ำลงไปจนเจอกับความเป็นหญิงที่ร้อนผ่าวอยู่ภายใต้อันเดอร์แวร์สีดำ เขาหมุนวนอย่างหยอกเย้าจนสัมผัสได้ถึงความชุ่มชื้นผ่านเนื้อผ้าออกมา เขายิ้มกริ่ม
“ผู้หญิงก็เหมือนกันทุกคน โดนนิดหน่อยก็ระทวยไปทั้งตัว” นาซิมเอ่ยในเชิงเย้ยหยันก่อนสอดมือเข้าไปสัมผัสเนื้อแท้ของเธออย่างย่ามใจ
ร่างเล็กสะดุ้งราวกับโดนไฟฟ้าช็อต แล้วสติสตังที่บินหนีไปก็กลับมาหาตัวเองอีกครั้ง อนามิกาดิ้นหนีเบี่ยงตัวหลบมือร้อนระอุยิ่งกว่ากาน้ำร้อน
“มะ...ไม่ อย่า ปล่อยฉันไปเถอะ”
เธอเค้นเสียงหวานสั่นระริกออกมาเว้าวอนเขา แต่คนที่ร้อนไปทั้งตัวอย่างนาซิมก็หาได้นำพาถือโอกาสที่หญิงสาวดิ้นรนขัดขืน จัดการดึงอันเดอร์แวร์ของเธอทิ้งจนเหลือแต่ความเป็นเนื้อแท้เปิดเปลือย
“อย่า ไม่…อ๊ะ...จะ...เจ็บ” อนามิการ้องด้วยความตื่นกลัว ก่อนครางด้วยความเสียวซ่านปนความเจ็บปวด เมื่อรู้สึกได้ถึงความอัดแน่นที่แทรกเข้ามาในกายสาวแสนอ่อนนุ่มของเธอ
แล้วเสียงหวานก็ครวญครางอย่างวาบหวาม เมื่อลำนิ้วแข็งแรงของเขาเริ่มขยับถูไถเข้าออกอย่างเนิบช้า ก่อนเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น น้ำหวานหลั่งไหลออกมาจนเอ่อล้นกลีบกุหลาบแสนสวย และเธอก็ร้อนผ่าวไปทั้งตัว ในขณะเดียวกันก็สั่นสะท้านไปทั้งร่างกับสัมผัสลึกล้ำของเขาด้วย
