บทที่ 4 Returning for Love: คุณหมอคนใหม่กับลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาล – 4

ร่างเล็กดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนของศัลยแพทย์หนุ่มทันที ก่อนเชิดหน้ามองอย่างไม่ชอบใจ

“หวัดดีพี่ภัทร ไม่ต้องตรวจคนไข้หรือไง ถึงมายืนอยู่ตรงนี้” พลอยไพลินทักทายอย่างห่างเหิน และหลีกเลี่ยงข้อสนทนาของคำว่า ‘สัญญา’ แล้วเขาก็สมควรอยู่ตรวจคนไข้ในห้องตรวจ ไม่ใช่มาเดินเตร็ดเตร่อยู่อย่างนี้

‘สัญญาบ้าอะไรก็ไม่รู้ ทวงได้ทุกปี’

สาวขี้ลืมนึกในใจ ถึงจะไม่ได้เจอหน้ากันกว่าห้าปี แต่ในทุกวันเกิดของทุกๆ ปี เธอจะได้รับอีเมลทวงสัญญาจากเขาในตอนเที่ยงคืนของวันเกิดทุกครั้ง

ดวงตากลมโตสำรวจชายรูปร่างสูงโปร่งเกินหกฟุตของคนตรงหน้า ณภัทรก็ยังเป็นณภัทรคนเดิมที่มีผิวขาวใสจนผู้หญิงยังอาย…ขาวใสโอโมพลัส เลยทำให้เธอแอบเรียกเขาว่าพี่ภัทรโอโมพลัสอยู่บ่อยครั้ง นัยน์ตาคมที่จดจ้องมายังเธอยังถูกซ่อนอยู่ภายใต้แว่นตากรอบสีดำหนาเตอะอันเดิม

เรียวปากได้รูปของเขาก็เป็นสีชมพูหวานไม่ต่างกับของเธอ แล้วดวงหน้าหวานของเธอก็แดงปลั่งราวกับสั่งได้ เมื่อพิศมองเรียวปากสีชมพูของเขานานขึ้น ส่งผลให้คนเริ่มมองอย่างเธอก็ต้องเบือนหน้าหลบแทบไม่ทัน ใจเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาทันทีเพียงแค่ได้คิดถึงวันนั้น…

“พอดีพี่ตรวจคนไข้เสร็จแล้วครับ เลยกำลังจะเดินขึ้นไปตรวจผู้ป่วยในบนตึกน่ะครับ”

ณภัทรตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เขาไม่ได้โง่ถึงขั้นดูไม่ออกว่าหญิงสาวไม่ชอบหน้าเขามากแค่ไหนด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง แต่ในเมื่อเขารักเขาชอบแล้ว ก็จะทำให้หญิงสาวรักชอบเขากลับให้ได้ และที่สำคัญเขาต้องทำให้หญิงสาวจำคำสัญญาเจ้าตัวเคยสัญญาไว้กับเขาให้ได้

ในขณะคนฟังไม่ได้ตั้งใจฟังคำตอบ แต่กลับก้มหน้าก้มตาทำปากขมุบขมิบนินทาหมอหนุ่มระยะเผาขน

“บ้าจริง โรงพยาบาลอื่นมีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องมาเจาะจงที่นี่ด้วยนะ ซวยจริงๆ เลยฉัน หายหัวไปตั้งนานจนนึกว่าชาตินี้จะหนีอีตานี่พ้นแล้วเสียอีก”

หากศัลยแพทย์หนุ่มนอกจากมือดีแล้วหูยังดีไม่ต่างกับพวกหูผี จึงได้ยินทุกประโยคทุกถ้อยคำที่หญิงสาวพูดลอดไรฟันออกมา

“นั่นสินะโรงพยาบาลอื่น มีตั้งเยอะแยะทำไมพี่ภัทรต้องเจาะจงที่นี่ด้วย ก็ไม่รู้สิส่วนเรื่องหนีพ้นไม่พ้นเนี่ย มันคงเป็นเรื่องของบุพเพสันนิวาสมั้งครับ เราสองคนถึงหนีกันไม่พ้นสักที”

ณภัทรรวนกลับหน้าตาย แล้วพอยิ่งเห็นอีกฝ่ายหน้าบึ้งตึง เขากลับยิ้มเย็นๆ ตอบมาให้ตามด้วยยักคิ้วอย่างคนเจ้าชู้ให้หนึ่งทีทำเอาพลอยไพลินใจเต้นไม่เป็นส่ำ เพราะไม่เคยเห็นท่าทีขี้เล่นจากผู้ชายขรึมๆ คนนี้

“แล้วพลอยจะหนีให้ดูเป็นขวัญตา”

“งั้นพี่จะตามไปเป็นขวัญใจของน้องพลอยนะครับ” ณภัทรเถียงกลับทันควันยิ้มอย่างมีชัยตามมาอีกต่างหาก

พลอยไพลินหน้าตึงทั้งแดงๆ แต่ทำหูทวนลม เชิดหน้าขึ้นเตรียมสะบัดหนีไปอีกทาง หากณภัทรก็คว้าข้อมือเล็กไว้แล้วดึงร่างเล็กให้หันมาเผชิญหน้า

“พี่ภัทรปล่อยพลอยเดี๋ยวนี้เลยนะ”

ลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลแหวลอดไรฟัน ไม่กล้าตะคอกเขาเสียงดัง เพราะไม่ได้อยู่กันในที่ลับตาคน ถลึงตามองคุณหมอคนใหม่ด้วยความโกรธที่เขามาจับต้องเนื้อตัวเธอถึงสองครั้งสองคราในเวลาไล่เลี่ยกัน

“น้องพลอยว่างหรือเปล่าครับ เย็นนี้ไปทานข้าวเย็นกับพี่มั้ยครับ ถือว่าฉลองที่เราไม่ได้เจอกันมานาน”

ณภัทรถามเสียงนุ่ม ปล่อยมือจากข้อมือไปคว้ามือเล็กไว้ในอุ้งมืออุ่นของตัวเองแทน แล้วมันก็ทำให้เจ้าของมือเล็กรู้สึกถึงกระแสไออุ่นแปลกๆ ที่ถ่ายทอดมา

“ไม่ว่างค่ะ! พลอยขอตัว ต้องไปตรวจงานต่อแล้วค่ะ”

พลอยไพลินปฏิเสธฉับพลันก่อนลาแบบตัดบัวไม่เหลือใย สะบัดมือน้อยจากการเกาะกุมของเขา แล้วเดินหนีไปทันทีปล่อยให้หมอหนุ่มมองตามตาละห้อย

ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน เธอก็ไม่มีทางไปกินข้าวกับเขาแน่ๆ …คนฉวยโอกาส…ไม่เคยเปลี่ยน…

ร่างเล็กสะบัดหน้าหนีคนน่ารำคาญในความคิดเธอไปได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดลงอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ของตัวเองดังขึ้นจึงหยิบออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เมื่อเห็นว่าใครโทรเข้ามาเธอจึงเดินไปหลบมุมแล้วกดรับ

“ว่าไงไอ้กร” เสียงหวานกรอกไปตามสายหาลูกน้องพ่วงตำแหน่งตากล้องคู่ใจ

ในฐานะลูกชายของมือขวาของอนาคิน กรวิทย์จึงกลายเป็นเพื่อนเล่นให้เธอโขกสับมาตั้งแต่เล็กๆ และเมื่อโตขึ้นมาก็ดันถูกอนาคินส่งตัวมาทำงานเป็นลูกน้องของเธออีกด้วย

“ลูกพี่ครับ บอสเพิ่งโทรบอกว่าเราต้องไปดักดาราส้มโอ เรื่องคลิปหน้าเหมือนก่อนเข้างานแฟชั่นโชว์วันนี้ด้วยครับพี่”

กรวิทย์พูดถึงคลิปฉาวที่ผู้หญิงในคลิปหน้าเหมือนดาราวัยรุ่นทรงโตซึ่งกำลังดังกระฉ่อนไปทั่วอินเทอร์เน็ต และดาราสาวจะไปเดินแบบในงานนี้ด้วย ดังนั้นพวกเขาต้องไปดักรอสัมภาษณ์ก่อนเข้างาน ไม่งั้นดาราอาจจะหนีกลับทันทีหลังเดินแบบเสร็จ

“ว้าก งานเริ่มห้าโมงเย็น แล้วพี่ไม่ต้องไปถึงตั้งแต่ 4 โมงหรือ กว่างานพี่จะเลิกอีก” เสียงหวานร้องอย่างหนักใจ ถ้าให้ไปถึงตอนสี่โมงเย็นเธอก็ต้องออกจากที่ทำงานตั้งแต่บ่ายสาม…งั้นก็ต้องโดดงานน่ะสิ

“ผมเอากล้องไปรอก่อนก็แล้วกันนะครับ ลูกพี่เสร็จจากงานโรงพยาบาลเมื่อไหร่ค่อยตามไปก็ได้ครับ” ลูกน้องคนเก่งบอกแผน

“ไม่ได้ๆ ยังไงพี่ก็ต้องไปก่อนยายจิ้งหรีด งั้นเจอกันตอนสี่โมงเย็นที่หน้างานเลย พี่บึ่งรถไป แป๊บเดียวก็ถึง”

เหยี่ยวสาวมือหนึ่งหมายมาด ยังไงเสียเธอก็ไม่มีทางแพ้เจสสิก้าหรือเจสซี่ เหยี่ยวข่าวสาวแตกซึ่งเป็นคู่แข่งจากอีกช่องหนึ่งเป็นแน่ เจ้านายสาวสั่งความลูกน้องอีกสองสามคำก่อนวางสาย ก่อนพาร่างเล็กไปจัดการหน้าที่ประจำของเธอให้เสร็จก่อนชิ่งหนีไปทำงานที่เธอรัก…

ลับหลังร่างเล็กณภัทรเดินออกมาจากมุมเสาที่เจ้าตัวซ่อนตัวอยู่และได้ยินคำพูดของหญิงสาวทุกคำ มือเรียวหยิบไอโฟนออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเองขึ้นแล้วกดโทรออกเช่นกัน

“กร นี่พี่ภัทรนะ”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป