บทที่ 15 ต่อหน้าคนอื่น

ทว่า... โชคชะตาก็มักจะเล่นตลกเสมอ

เส้นทางที่กลุ่มของภามกำลังเดินผ่าน ต้องเดินเฉียดโต๊ะหินอ่อนที่กลุ่มของริต้านั่งอยู่ ระยะห่างค่อยๆ ลดลงจากสิบเมตร... เหลือห้าเมตร... และเหลือเพียงแค่เอื้อมมือ

ริต้ากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมเปลือกไม้ผสมบุหรี่อันเป็นเอกลักษณ์ของภามที่ล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ