บทที่ 8 คาร์เตอร์
เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ V8 และ V10 ดังสนั่นหวั่นเวกจนแผ่นดินรอบบริเวณสั่นสะเทือน ละอองกลิ่นยางไหม้ผสมผสานกับกลิ่นน้ำมันเชื้อเพลิงลอยตลบอบอวลอยู่ในชั้นบรรยากาศยามค่ำคืน ที่นี่คือ V-Speed Circuit สนามแข่งรถมาตรฐานสากลระดับเอ็กซ์คลูซีฟของตระกูลวรโชติเมธี สถานที่สังสรรค์ ปล่อยอารมณ์ และปลดปล่อยความดิบดิบของเหล่าบรรดาทายาทตระกูลไฮโซและเพลย์บอยระดับท็อปของประเทศ
ไฟสปอตไลท์กำลังสูงนับร้อยดวงบนเสาเหล็กมหึมาส่องสว่างโชติช่วงตัดกับท้องฟ้าสีดำมืดมิด เสียงดีเจเปิดเพลงบีตหนักๆ สไตล์ Electronic Dance Music สลับกับเสียงโห่ร้องเชียร์ของเหล่านักเที่ยวและสาวสวยอินฟลูเอนเซอร์ในชุดวาบหวาม ยิ่งส่งให้บรรยากาศริมสนามแข่งร้อนแรงจนแทบลุกเป็นไฟ
"กรี๊ด! เครื่องแรงเป็นบ้าเลยแก! ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าคืนนี้ต้องสนุกแน่ๆ!"
มิลิน ในชุดเดรสสายเดี่ยวเข้ารูปสีดำสุดเซ็กซี่ ตะโกนแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ พลางคล้องแขนดึง ริต้า ให้เดินตามเข้าไปยังโซน VIP Paddock ที่ตั้งอยู่บนชั้นสองของอาคารกระจกใสติดแอร์เย็นฉ่ำ ซึ่งมองเห็นลู่แข่งและจุดปล่อยตัวได้อย่างชัดเจน
ริต้าอยู่ในชุดเสื้อเบลเซอร์ผ้าทวีดสีครีมทับเสื้อสายเดี่ยวผ้าซาตินและกางเกงขายาวทรงกระบอกดูสง่างาม สมฐานะคุณหนูตระกูลศิริพิพัฒน์กุล ใบหน้าหวานประดับด้วยเมกอัปเรียบหรู แต่ในดวงตากลมโตคู่สวยกลับเต็มไปด้วยความลังเลและความกระวนกระวายใจ เธอพยายามเหนี่ยวรั้งแขนเพื่อนสนิทไว้แต่ก็ต้านทานแรงดึงของมิลินไม่ได้
"มิลิน... ฉันบอกแล้วไงว่าไม่อยากมา ที่นี่มันถิ่นของพวกวิศวะฯ แถมยังเป็นสนามของ..."
ริต้าชะงักคำพูดไว้ตรงริมฝีปากไม่อยากเอ่ยชื่อชายหนุ่มที่เพิ่งจะสบตากับเธอด้วยสายตาเหยียดหยามในร้านอาหารเมื่อวันก่อน
"สนามของภามใช่ไหมล่ะ?"
มิลินหมุนตัวกลับมามองเพื่อนสนิท สายตาฉายแววรู้ทัน
"ริต้า แกจะหลบหน้าเขาไปตลอดชีวิตเลยหรือไง? คืนนี้ ‘พี่คาร์เตอร์’ รุ่นพี่คณะบริหารฯ ของเราเป็นคนเชิญกลุ่มเรามาเชียร์ในฐานะสปอนเซอร์สนาม แกต้องมาช่วยเชิดหน้าชูตาคณะเราหน่อยสิ อีกอย่าง... ยิ่งแกหลบ เขาก็ยิ่งคิดว่าแกยังแคร์เขานะ!"
"ฉันไม่ได้แคร์..."
ริต้าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าประโยคนั้นกลับไร้ซึ่งความมั่นใจอย่างสิ้นเชิง
"ไม่ได้แคร์ก็ทำให้เห็นสิว่าแกสู้สายตาเขาได้"
มิลินยิ้มหวานอย่างเป็นต่อ ก่อนจะดึงตัวริต้าเข้าไปในห้องพัก Glass VIP Suite กล้วยไม้ที่เดินตามหลังมาถอนหายใจเบาๆ ด้วยความสงสารเพื่อน
"ริต้า ถ้าแกอึดอัด บอกกล้วยได้เลยนะ เดี๋ยวพวกเราหาข้ออ้างกลับก่อนก็ได้"
"ไม่เป็นไรหรอกกล้วย... ฉันโอเค"
ริต้าระบายยิ้มบางๆ ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แม้หัวใจในอกซ้ายจะเริ่มเต้นผิดจังหวะด้วยความตื่นตระหนกก็ตาม
ภายในห้อง Glass VIP Suite บรรยากาศหรูหราด้วยโซฟาหนังแท้สีครีม โต๊ะบาร์กระจกทรงสูง และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ระดับพรีเมียมวางเรียงราย เสียงพูดคุยของเหล่านักธุรกิจรุ่นใหม่และกลุ่มไฮโซดังขึ้นเป็นระยะๆ
"อ้าว! น้องมิลิน น้องกล้วยไม้... แล้วก็น้องริต้า! ทางนี้ครับ!"
ชายหนุ่มร่างสูงบุคลิกดีในชุดเชิ้ตแบรนด์เนมเรียบหรูเดินตรงเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ชายหนุ่มคนนี้คือ 'คาร์เตอร์ - คเชนทร์ อัครเดชากุล' ทายาทอสังหาริมทรัพย์คู่แข่งตระกูลศิริพิพัฒน์กุล และเป็นรุ่นพี่ปี 4 คณะบริหารฯ ที่คอยตามจีบริต้าอย่างเปิดเผยตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา
"สวัสดีค่ะพี่คาร์เตอร์ ขอบคุณที่เชิญพวกเรามานะคะ"
ริต้ายกมือไหว้ทักทายตามมารยาททางสังคม คาร์เตอร์ยิ้มรับด้วยสายตาวาววับด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะรีบเดินเข้ามาขนาบข้างและยื่นแก้วแชมเปญทรงสูงให้เธอ
"สำหรับน้องริต้า... พี่สั่งแชมเปญรสโปรดไว้ให้โดยเฉพาะเลยครับ คืนนี้ถือเป็นเกียรติของพี่มากเลยนะที่น้องริต้ายอมมาดูการแข่งรถที่สนามนี้"
คาร์เตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางฉวยโอกาสขยับเข้าไปใกล้ริต้าจนเรียกร้องสายตาจากคนในห้อง
ริต้ารับแก้วมาถือไว้ ฝืนยิ้มหวานตามมารยาท แม้ในใจจะรู้สึกรำคาญความพยายามชิดเชื้อของคาร์เตอร์ แต่เธอก็ดื่มแชมเปญเข้าไปนิดหน่อยเพื่อกลบความอึดอัด
"การแข่งขันคืนนี้พิเศษมากครับ"
คาร์เตอร์เล่าต่อด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจพลางชี้มือลงไปที่จุดปล่อยตัวด้านล่าง
"เป็นการดวลศึกศักดิ์ศรีระหว่าง 'ภาม' แชมป์เก่าสนามนี้ กับนักแข่งมืออาชีพจากต่างประเทศ เงินเดิมพันสูงถึงแปดหลัก... คนอย่างภามไม่เคยยอมแพ้ใคร แต่คืนนี้พี่ว่ามีลุ้น"
ประโยคนั้นทำให้สายตาของริต้าทรยศความคิด เธอเบือนหน้ามองผ่านกระจกบานยักษ์ลงไปยัง Pit Lane ด้านล่างโดยสัญชาตญาณ…
และตรงนั้นเอง... ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มที่อยู่ในความคิดของเธอมาตลอดก็ปรากฏแก่สายตา
ภาม - ภากร ในชุดสูทนักแข่งรถ (Racing Suit) สีดำสลับเงินตัดเย็บพิเศษแบบเนี้ยบกริบ ช่วงบนของชุดถูกรูดซิปปลดลงมาถึงเอว เผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีดำข้างในที่แนบเนื้อไปกับแผงอกแกร่งติดกล้ามเนื้อและหน้าท้องเป็นลอนสวย ท่อนแขนกำยำมีรอยเส้นเลือดปูดโป้งจากการจับพวงมาลัยซ้อม ชายหนุ่มกำลังยืนพิงรถสปอร์ตคัสตอมทรงคลีนสีดำเงามีมูลค่าหลายสิบล้านบาท
เรือนผมสีดำสนิทของเขายุ่งนิดๆ จากการเพิ่งถอดหมวกกันน็อก นัยน์ตาสีเข้มวาววับไปด้วยความอันตรายและดุดัน ยามที่เขายกขวดน้ำขึ้นจิบ สายน้ำหยดเล็กๆ ไหลผ่านสันกรามคมกริบลงมาตามลำคอระหง ยิ่งส่งให้เสน่ห์ความเป็นชายหนุ่มดุร้ายและทรงอิทธิพลของเขาพุ่งสูงจนสาวๆ ริมสนามกรีดร้องออกมาด้วยความคลั่งไคล้
ข้างกายของภามคือ เตชินท์ และ คิริน ที่กำลังช่วยตรวจสอบสภาพยางรถ ส่วนด้านหลังคือเหล่าทีมช่างเครื่องยนต์ฝีมือดีที่คอยก้มหัวฟังคำสั่งของเขา
ริต้านั่งนิ่ง ราวกับถูกมนตร์สะกด สายตาไม่อาจละไปจากเรือนร่างแกร่งนั้นได้เลย ภาพของภามในชุดนักแข่งรถดูหล่อร้าย เซ็กซี่ และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจของเธอจะรับมือไหว
ทันใดนั้นเอง... ในจังหวะที่ภามกำลังจะยกชุดแข่งขึ้นสวมทับ ชายหนุ่มกลับเงยหน้าขึ้นมองตรงมายังห้อง Glass VIP Suite บนชั้นสอง ราวกับมีกระแสจิตบางอย่างดึงดูดสายตาของเขาให้หันมา
สายตาคมกริบดุดันใต้คิ้วเข้ม ปะทะเข้ากับดวงตากลมโตของริต้าผ่านกระจกใสโดยตรง!
ระยะห่างหลายสิบเมตรไม่อาจลดทอนความรุนแรงของกระแสอารมณ์ระหว่างทั้งคู่ได้เลย ภามชะงักมือที่กำลังจับชุดแข่ง นัยน์ตาสีเข้มวูบไหวไปด้วยความรุนแรงยามเมื่อเห็น 'คาร์เตอร์' กำลังยืนเอียงตัวกอดไหล่ริต้าอย่างสนิทสนม และริต้าก็ไม่ได้ขยับตัวหนีไปไหน
ความหงุดหงิดแล่นผ่านใบหน้าคมคายของภามอย่างชัดเจน สันกรามของเขานูนเกร็งขึ้นมา ชายหนุ่มเค่นยิ้มมุมปากเย้ยหยัน สายตาฉายแวววาววับไปด้วยความหึงหวงที่พยายามปฏิเสธ ภามละสายตากลับไปอย่างดุดัน ก่อนจะคว้าหมวกกันน็อกขึ้นมาสวม และก้าวขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับในรถสปอร์ตสีดำทันที เสียงปิดประตูรถดัง ปัง! สะท้อนความเหี้ยมเกรียมในใจของเขาออกมา
บรืนนนนนน! บรืนนนนนน!
เสียงเร่งเครื่องยนต์ดังกึกก้องจนกระจกห้อง VIP สั่นสะเทือน รถสปอร์ตสีดำของภามและรถคู่แข่งจอดขนาบข้างกัน ณ จุดปล่อยตัว ไฟสัญญาณสีแดงบนเสาเริ่มนับถอยหลัง…
3... 2... 1... ไฟเขียว!
