บทที่ 43 ความอ่อนโยนที่ไม่เคยได้รับ

เช้านี้ลินดาของเขาดูสดชื่นแจ่มใสมากกว่าทุกวัน เพราะจะได้กลับอีสต์เบิร์นไปเยี่ยมน้องสาวคนสนิท เมื่อคืนเขาก็ได้ยินเธอคุยกับเด็กคนนั้นอยู่นานสองนาน เสียงสดใสทั้งยิ้มทั้งหัวเราะของเธอมันก็น่าฟังอยู่หรอกแต่เขารู้สึกว่ามันนานเกินไปเลยทำทีเป็นดุใส่ ลินดาของเขาจึงยอมวางสาย

ร่างกำยำยืนกอดอกพิงผนังมองคนตัวเล...