บทที่ 67 เอาคืนให้ลินดา

มือหนากำแน่นทั้งสองข้าง สูดหายใจเข้าลึกเหมือนพยายามระงับสติเพราะเขาไม่อยากเป็นคนที่น่ากลัวต่อหน้าเธอ ต่อหน้าลินดาของเขา

ตุบ! หมัดหนักทุบลงบนโต๊ะอย่างแรงจนร่างเล็กสะดุ้งตกใจกลัว

“คะ คุณราม...ฮึก...” เสียงหวานสะอื้น น้ำตาไหลพรากลงอีกครั้ง

“ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่มันคิดจะทำเธอ มันก็ต้องโดนอย่างนั...