บทที่ 74 ตอนพิเศษ 6

7 ปีต่อมา…

ร่างอรชรดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดอบอุ่นเมื่อถึงเวลาใกล้ตื่น ทำให้คนที่กอดอยู่ตื่นตามเธอด้วย

“หลับสบายไหม” เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วเบาโดยที่ใบหน้ายังซุกซอกคอเล็กอยู่

“มาก ๆ ค่ะ เพราะคุณรามกอดหนูทั้งคืน” กระชับแขนที่กอดหน้าอกอวบและเอวคอดขยับเข้าหา

“เหนื่อยมากไหม”

“ไม่เลยค่ะ คุณรามล่ะคะ เหนื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ