บทที่ 106 รอยเล็บปริศนา

“ห๊ะ!” ทั้งลัยลาฮ์และสายธารต่างทำหน้าตื่นตะลึง  

“เค้ารู้แล้ว??” เมื่ออาซานพยักหน้า เธอรำพึงเสียงโอดโอยพลางยีผมตัวเองอย่างหงุดหงิด

สายธารสะกิดแขนเพื่อนพลางชี้แนะ “แก ฉันว่าแกควรไปขอบคุณเค้าเถอะ” เธอเองก็เห็นด้วย 

“แล้วตอนนี้เจ้านายคุณอยู่ไหนคะ?”

“คุณชารีฟนอนพักอยู่ในห้องครับ”

“หา?” 

ชารีฟเนี่ยนะจะตื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ