บทที่ 107 เจสสิก้า

“อุ๊ย” เสียงเล็กอุทานขึ้นเมื่อถูกเขาโอบกอดไหล่พร้อมส่งแววตาเร่งให้เธอรีบเดิน

“เร็วๆ”

“ค่ะๆ” 

เธอเอี้ยวตัวหันกลับไปมองด้านหลัง ไม่พบบอดี้การ์ดสองคนที่เดินตามหลังแล้ว! 

ขณะชารีฟผละมือออกจากไหล่ เธอเผลอไผลยืนเหม่อสงสัยในการหายตัวอย่างว่องไวของบอดี้การ์ด 

พอจะหันไปถามชารีฟและอาซาน ทุกอย่างกลับว่างเปล่า

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ