บทที่ 123 รอยดูด?

“อรุณสวัสดิ์ค่ะเจ้านายขา”

ลัยลาฮ์ยิ้มทักทายจนตาหยีในมือเธอถือไดร์เป่าผมไว้รอเขาที่เพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ยังไม่แจ่มใสเท่าไหร่นัก เธอเข้าใจว่าเขาคงเพลียจากงานและพักผ่อนไม่เพียงพอ ไม่ได้ล่วงรู้หรอกว่าเขากำลังขุ่นมัวในใจเรื่องเธออยู่ 

“เอ้า ยืนงงอะไรคะ มาค่ะ เชิญนั่งประจำที่ได้แล้ว” เธอลากแขน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ