บทที่ 132 ยาซัดจะแต่งงาน

 แต่พอนึกถึงน้ำเสียงสายธารในวันนั้นแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ไหว 

“ถ้าจวนตัวจริงๆก็ต้องโทรไปถามแหละค่ะ ต่อให้แม่สายธารจะด่าฉันเป็นชั่วโมงก็จะยอมเพราะฉันเป็นห่วงเพื่อน คนใสซื่อถ้าได้ผิดหวังคงเสียหลักหนัก เห้อ ไม่รู้ป่านนี้เตลิดไปไหนแล้ว” 

 เพื่อนเธอคนนี้แสนดีและไม่มีพิษสงกับใคร ต่อให้เธอเคยร้ายใส่สักแค่ไหนส...