บทที่ 152 สมกับเป็นเมียโจร

“อย่าไปเลยค่ะ เธอสุขสบายดี”

“มีอะไรมายืนยันได้?” 

“ก็นั่นมันลายมือเธอเขียนเอง”

“เลิกพูดเถอะ อย่าให้ผมรู้สึกเกลียดคุณมากกว่าไปนี้” มือหนารูดมือเล็กออกให้พ้นกาย 

แต่เธอไม่ยอมแพ้รีบวิ่งเข้าไปยืนขวาง โพล่งขึ้นเสียงดัง

“เธอไม่คู่ควรคุณเลยด้วยซ้ำ!” 

ชีกห์ชารีฟใช้ฝ่ามือใหญ่ดันออกไป

ตุ่บ!

เธอตกตะลึงร่างเ...