บทที่ 156 ตายก่อน

“เห้อ”

หญิงสาวผู้เอาแต่ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่านั่งท่าขัดสมาธิผิงไฟใกล้ๆฟาฮัทที่มีอาการซึมยิ่งกว่า เธอปรายตามองดูเขาก่อนจะขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆเพื่อปลอบใจ 

ฝ่ามือเล็กวางแหมะลงบนบ่า 

“มีชีวิตรอดก็ดีแล้ว บ้านน่ะจะสร้างใหม่ตอนไหนก็ได้”

“บ้านข้าน่ะไม่เท่าไหร่ ข้าเป็นห่วงโอมาห์และพวกลูกน้องในหมู่บ้านมากก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ