บทที่ 160 ‘ลัยลาฮ์ ข้ารักเจ้าเหลือเกิน’

เมื่อเพิ่งนึ่งได้ เธอรีบผละออกสำรวจมองดูเขาด้วยความเป็นห่วงเมื่อมีเลือดซึมออกมา

“โห้ ชารีฟคะฉันขอโทษฉันทำคุณเจ็บอีกแล้ว”

“ชู่ว ฉันไม่เป็นไร รีบไปกันเถอะที่รัก”

 เขาถอดเสื้อให้เธอสวมและพาขึ้นรถออกไปจากหมู่บ้านนี้

“ที่รัก เธอปลอดภัยแล้วนะ”

ดวงตาสีเทอควอยซ์เหลือบมองลัยลาฮ์นั่งซึมกอดเข่า เขายื่นมือข้างห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ