บทที่ 163 "แพศยา!"

ถุงยางที่ใช้แล้วถูกทิ้งเกลื่อนเต็มพื้นห้อง เธอรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนรุนแรงจากเขาจนถึงเช้า สองร่างเหนียวเหนอะหอบหายใจกระเส่า ใบหน้าเรียวสวยบิดเบี้ยว สูดปากครางเพราะเจ็บแสบทรมานหนัก ร่องสวาทแสบร้อนสั่นตุบๆจนเขารู้สึกได้ 

“อื้อ เอาออก ซี้ดดด”

สองกำปั้นทุบตีอกแกร่งพยายามดันกายเขาออก เธอทั้งเหนื่อยและง่วง...