บทที่ 172 ลัยลาฮ์คนเดิม

เจสสิก้าหัวเราะไล่หลังไม่นาน ลัยลาฮ์ก็เดินกลับมาพร้อมปืนในมือ

ในใจเธอหวาดกลัวแทบแย่ แต่พยายามดึงสีหน้านิ่ง 

“แกอยากฆ่าฉันตายมากใช่มั้ย ห๊า!” ลัยลาฮ์แผดเสียงร้องด้วยแววตาดุดัน ปลายกระบอกปืนจ่อกลางหน้าผาก

คุณหมอเดียร์น่าที่เฝ้ามองอยู่ไกลๆลอบยิ้มมุมปากอย่างสะใจ  

“เห้ย ลา พะ..พอเหอะ” วงแขนล่ำใหญ่ค่อยๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ