บทที่ 189 ตามเมียกลับบ้าน

เสียงสั่นครืดของมือถือที่เผลอนอนทับส่งผลให้ดวงตาโรยล้าปรือขึ้นรับแสงแดดส่องในยามสาย 

“อื้ม ว่าไงอาซาน?” 

เขาพึมพำพลางลูบใบหน้าตนเองแรงๆเปิดเสียงลำโพงในมือถือก่อนหยัดกายลุกขึ้นเดินทอดเอื่อยหวังไปหยิบน้ำดื่มดับกระหาย

‘เราได้ความเคลื่อนไหวคุณลัยลาฮ์แล้วครับ’

ฝีเท้าชะงักงัน รีบหมุนตัววิ่งเร็วปร๋อแทบจะกร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ