บทที่ 192 แท้ง?!

ชารีฟคอยนำยาดมจ่อปลายจมูกและบีบมือเธอตลอดทาง น้ำตาไหลหยดแหมะลงบนหน้าผากมนของคนที่เจ็บปวดจนนอนหายใจรวยรินไร้เรี่ยวแรง สายธารซึ่งนั่งเบาะหน้าข้างคุณลุงคนขับได้แต่หันมองเพื่อนคอแทบเคล็ด เธอรู้สึกได้ถึงความจริงใจของเขาซึ่งมันต่างจากที่ได้รับฟังจากปากลัยลาฮ์โดยสิ้นเชิง

เมื่อรถจอดกึกด้านหน้าโรงพยาบาลเขารี...