บทที่ 32 ถอดแหวน?

               ชารีฟนั่งพิงหัวเตียงยกฝ่ามือขึ้นมามองดูแหวนหมั้นบนนิ้วนางอย่างคิดหนัก เขาถอนหายใจเมื่อนึกถึงหน้าคนที่สวมให้ เธอผู้มีจิตใจดีเสมือนสายน้ำเย็นสบายไหลผ่านเปลวเพลิงร้อนรนอย่างเขาที่แผดเผาตนเองจนมันใกล้ตายลงไปช้าๆ แต่เธอช่วยทำให้ฟื้นขึ้นมาใหม่และมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

  คุณหมอเดียร์น่ารับรู้เร...