บทที่ 38 ประหม่าและขายหน้า (อีกแล้ว)

               ลัยลาฮ์เดินถือกล่องของฝากกลับเข้าไปในคฤหาสน์ด้วยอาการเหม่อลอย ภาพใบหน้าของสาวสวยคนนั้นยังติดตรึงในหัวจนเธอเผลอเดินเอื่อยไปแบบไม่รู้ทิศ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ตนเองกำลังยืนอยู่ในส่วนของห้องโถงขนาดใหญ่

ให้ตายสิ เธอหลงทาง!

เธอมันใช้ไม่ได้สักอย่างเลยจริงๆ แค่จำทางเดินเดิมยังทำไม่ได้ เพิ่งตร...