บทที่ 39 หนี!

เธอส่ายหน้าเชื่องช้ายืนยันจะนั่งคุกเข่ามันแบบนี้ “ได้โปรดเมตตาช่วยเหลือคนไร้หนทางจะได้ไหมคะ ฮึก ดิฉันคาดว่ากลับบ้านไปคงต้องถูกคุณชารีฟล่ามโซ่และขังไว้ในห้องอีกแน่”

“หา? ชะ..ชารีฟทำกับเธอถึงขนาดนั้นเชียวรึ?” แม่ของเขายกมือทาบอก

“ดิฉันรู้ค่ะว่ากำลังทำให้ท่านลำบากใจ แต่เพราะจนหนทางแล้วจริงๆ ฮึก ได้โปรด...