บทที่ 64 ไล่เหมือนหมา..

การแสดงละครตบตาในสวนผ่านพ้น และมันไม่ได้น่าภิรมย์เฉกเช่นละครทั่วไปเพราะการสวมบทบาทบนชีวิตจริงได้ทิ้งร่องรอยแห่งความหมางใจเอาไว้จนเขาไม่อาจนิ่งเฉย คิดมุมกลับกันหากเขาถูกเธอปั่นหัวทำท่าทีเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแบบนี้ก็คงจะเกินรับไหวเช่นกัน ร่างใหญ่เดินวนไปมาอย่างกระสับกระส่ายไร้สมาธิอันควรจดจ่อกับงานเมื่อโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ