บทที่ 65 “แล้วเจอกัน ลัยลาฮ์ที่รัก”

เมื่อเดินพ้นชายคาคฤหาสน์ ร่างขาวผ่องปะทะแสงแดดจ้าดวงตาคู่หวานหรี่รับแสงยืนหันรีหันขวางมองหาประตูทางออก 

เอี๊ยดด

รถลีมูซีนคันหรูจอดกึกตรงหน้าและไม่ปล่อยให้เธอยืนงงนานเมื่อกระจกฝั่งคนขับเลื่อนลงเผยใบหน้าอาซาน 

“ขึ้นรถมาครับเดี๋ยวไปส่ง”

เธอก้าวเท้าไปหนึ่งก้าวก็ต้องหยุดยืนละล้าละหลัง

“เถอะครับ” อาซานเอ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ