บทที่ 71 ลอบยิง!

ในขณะที่ร่างใหญ่กำยำยืนพิงผนังหน้าห้องรอให้เธอเปิดประตูรับเข้าไปนั้น เขาพยายามเงี่ยหูใช้ประสาทสัมผัสในการรับฟังบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล จะว่าลางสังหรณ์ก็อาจจะใช่ 

กรึ่บ

ฟาฮัทซึ่งรอจังหวะเหมาะในการจัดการชีกห์ชารีฟ ถือว่าวันนี้ทุกอย่างช่างเป็นใจเสียนี่กระไร เขาค่อยๆบรรจุกระสุนและใส่ปลอกเก็บเสียงอยู่หลั...