บทที่ 77 กูทนไม่ไหวแล้วโว้ยย

เสียงของคุณเมสันที่ยืนรอหน้าห้องทำงานแทรกผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ ลัยลาฮฺ์เบิกตากว้างพร้อมรีบถลันกายลงไปเก็บเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างรวดเร็ว 

“รอสักครู่” นิ้วมือเคาะบนพนักเก้าอี้ระหว่างรอให้เลขาสาวอยู่ในสภาพที่เรียบร้อยก่อนเขาจึงกดปุ่มเปิดประตูให้คุณเมสันเข้ามา 

“ผมมีข้อมูลรายละเอียดงานที่คุณโอลิเวอร์ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ