บทที่ 87 อดีตสำคัญ ปัจจุบันไร้ค่า

-เหนื่อยไหมที่รัก?-

-เหนื่อยค่ะ แต่คิดถึงคุณมากกว่า-

เธอเห็นข้อความแสนหวานเหล่านั้น 

“งานคงยุ่งมาเลยสินะคะ?”

“อืมฮื้ม” เขาตอบพึมพำในลำคอ 

เมื่อเขากำลังจะลุกขึ้นยืน เธอกลัวจะถูกทิ้งรีบลุกตามรั้งมือใหญ่เอาไว้

“ไม่ไปได้มั้ยคะ?”

หมั่บ

เธอรีบสวมกอดเขาจากด้านหลัง ร่างใหญ่นั่งถอนหายใจยาวๆปิดเปลือกตาลงสยบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ