บทที่ 92 "..เหมือนอยู่ชดใช้เวรกรรมเลยแฮะ’

ชารีฟสะกดกลั้นอารมณ์ซ่านเสียวจนแทบทนไม่ไหว เขาไม่ใช่ก้อนหินหรือท่อนไม้ที่จะอดทนอดกลั้นต่อสิ่งเร้าอันแสนเย้ายวนเหล่านี้ได้ ถูกสาวสวยขนาบข้างซ้ายขวาคลอเคลียกาย มือไม้พวกหล่อนเลื้อยเข้ามาสัมผัสผิวเนื้อหลังจากแกะกระดุมทุกเม็ดออกจนสำเร็จ 

“อ่าส์”

เสียงคำรามต่ำแว่วไปถึงหูของลัยลาฮ์ เธอโกรธจนเกือบจะลุก...