บทที่ 18 .

หลังจากที่เดินออกมาจากร้านอาหารตามสั่ง ฉันก็บึ่งรถมอเตอร์ไซค์ไปที่มหา’ลัย นั่งรอเพื่อนอยู่ตรงโต๊ะม้าหินหน้าคณะเพียงไม่นานพวกเธอก็ตามมาสมทบ

“มีคนฝากมาให้” อะตอมวางถุงพลาสติกลงตรงหน้าฉัน พอเปิดดูก็เห็นกล่องข้าวสีขาววางอยู่ในนั้น

“ใคร” คิ้วเรียวเลิกขึ้นสูง เท่าที่จำได้ฉันก็ไม่ได้รู้จักกับใครนอกจากสามคน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ